เครื่องมือสร้างแบบทดสอบความฉลาดทางอารมณ์ด้วยเอไอฟรี

เริ่มด้วยวัตถุประสงค์การเรียนรู้ของแบบประเมิน เวลาที่ใช้โดยประมาณ กลุ่มเป้าหมาย และผู้ที่จะเห็นคำตอบ อธิบายว่าคำตอบที่รายงานด้วยตนเองสะท้อนการรับรู้และบริบท หลีกเลี่ยงภาษาวินิจฉัย กรอบการตัดสินผ่านหรือไม่ผ่าน และคำกล่าวอ้างว่าคะแนนเดียวสะท้อนความสามารถหรืออุปนิสัยทั้งหมดของบุคคล

• ระบุว่าคำตอบเป็นส่วนตัว แชร์กับโค้ช หรือนำไปรวมโดยไม่ระบุตัวตน
• ระบุชื่อมิติและวิธีนำผลลัพธ์ไปใช้
• เพิ่มข้อความว่าไม่ใช่การวินิจฉัยไว้ก่อนข้อแรกและใกล้ส่วนผลลัพธ์

ใช้หนึ่งพฤติกรรมต่อหนึ่งข้อความและผูกกับสถานการณ์ที่กลุ่มเป้าหมายคุ้นเคย ตัวอย่างที่เกิดขึ้นไม่นานประเมินได้ง่ายกว่าคำกล่าวอ้างกว้าง ๆ เกี่ยวกับตัวตน ผสมข้อคำถามที่ให้คะแนนตามทิศทางปกติกับข้อที่ให้คะแนนย้อนกลับอย่างชัดเจนเพียงเล็กน้อย แต่หลีกเลี่ยงประโยคปฏิเสธชวนสับสนที่ทดสอบการอ่านมากกว่าการทบทวนตนเอง

• เขียนหนึ่งแนวคิดต่อหนึ่งข้อความด้วยภาษาที่เข้าใจง่าย
• ใช้บริบทในที่ทำงาน การโค้ช หรือชีวิตประจำวันที่เหมาะกับกลุ่มเป้าหมาย
• ตรวจทานสมมติฐานเกี่ยวกับวัฒนธรรม รูปแบบการสื่อสาร บทบาท และความสามารถ

มาตราส่วนความถี่ เช่น แทบไม่เคย นาน ๆ ครั้ง บางครั้ง บ่อยครั้ง และเกือบทุกครั้ง มักเหมาะกับคำถามเกี่ยวกับนิสัยมากกว่าเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วย รักษาทิศทางของมาตราให้สม่ำเสมอ และมีตัวเลือกไม่แน่ใจเมื่อผู้ตอบอาจมีประสบการณ์ไม่พอที่จะตอบอย่างตรงไปตรงมา

• แสดงคำกำกับครบทั้ง 5 ระดับ ไม่ใช่เฉพาะปลายมาตรา
• อธิบายกรอบเวลา เช่น เดือนที่ผ่านมา หรือสัปดาห์ทำงานตามปกติ
• ตัดสินใจว่าคำตอบไม่แน่ใจจะไม่นำมาคิดคะแนนหรือจัดการแยกต่างหาก

กำหนดให้แต่ละข้ออยู่ในมิติที่ประกาศไว้หนึ่งมิติ และบันทึกค่าตัวเลขของข้อนั้น ให้คะแนนย้อนกลับเฉพาะข้อที่ทำเครื่องหมายไว้ ตัดสินใจว่าคำตอบที่เว้นว่างส่งผลต่อการคำนวณอย่างไร และแยกคะแนนแต่ละมิติไว้ การให้คะแนนที่โปร่งใสช่วยให้ทดสอบผลลัพธ์ได้ แทนการเชื่อคะแนนรวมที่ไม่รู้ที่มา

• จัดจำนวนข้อที่คิดคะแนนในแต่ละมิติให้สมดุล
• บันทึกการจับคู่ข้อคำถามกับมิติและข้อที่ให้คะแนนย้อนกลับทั้งหมด
• ทดสอบค่าต่ำสุด ค่ากึ่งกลาง ค่าสูงสุด คำตอบที่เว้นว่าง และกรณีตรงขอบเขตก่อนเผยแพร่

ใช้ช่วงผลลัพธ์ที่เป็นกลาง เช่น กำลังพัฒนาการตระหนักรู้ กำลังสร้างความสม่ำเสมอ และมีพฤติกรรมที่มั่นคง อธิบายว่าแต่ละมิติครอบคลุมอะไร ระบุว่าพฤติกรรมอาจต่างกันตามบริบท และเชิญให้ผู้เข้าร่วมเปรียบเทียบผลกับเหตุการณ์จริง แทนการยอมรับผลเป็นคำตัดสิน

• แสดงคะแนนแต่ละมิติพร้อมช่วงคะแนนและคำอธิบายภาษาง่าย
• เสนอคำถามชวนทบทวนหนึ่งข้อและสิ่งที่ทำได้จริงหนึ่งอย่างสำหรับแต่ละช่วง
• หลีกเลี่ยงการจัดอันดับ ป้ายบุคลิกภาพตายตัว และคำแนะนำด้านการจ้างงาน

ผลลัพธ์มีความหมายเมื่อผู้เข้าร่วมเลือกขั้นตอนถัดไปได้ เปิดโอกาสให้บันทึกข้อคิดส่วนตัว เลือกสิ่งที่จะฝึก หรือนำคำถามไปคุยในการโค้ช เก็บเฉพาะข้อมูลที่กิจกรรมต้องใช้ แจ้งสิ่งที่จะเกิดขึ้นก่อนส่งคำตอบ และอย่าเปิดเผยคำตอบรายบุคคลในกิจกรรมกลุ่ม

• ให้ผู้เข้าร่วมแย้งหรืออธิบายบริบทของผลลัพธ์ได้
• แยกข้อมูลติดต่อที่ไม่บังคับออกจากคำตอบที่นำไปคิดคะแนนเมื่อทำได้
• ใช้ผลรวมสำหรับการอภิปรายกลุ่มและไม่แสดงผลของกลุ่มย่อยที่มีคนน้อยมาก